MAŁPA-PIES

Oboje mają rozwinięty zmysł krytyczny, z odrobiną cynizmu. Nie posiadają złudzeń co do bliźnich i chętnie uprawiają cierpkie kwiatki ironii. Problem tkwi jednak w tym, że Pies jest głębokim idealistą, potrafi zakrzyknąć: Wszystko stracone, lecz pozostał honor! lub coś w tym guście, a to dla Małpy brzmi absurdalnie. Ona jest oportunistyczna i interesowna. Możliwa jest udana relacja między dzieckiem Psem a rodzicem Małpą, między przyjaciółmi z dzieciństwa lub między bratem i siostrą, którzy razem się chowali. Ale w miłości? Pies będzie głęboko rozczarowany, choć nie przyzna się do tego. Stopniowo zacznie w nim narastać wielki uraz do Małpy, zawiść na widok jej beztroski czy nawet braku skrupułów, coś w rodzaju: To naprawdę podłe, ale jej wszystko uchodzi. Jakież to niesprawiedliwe! Małpa natomiast szybko się znudzi. I po prostu ucieknie. Jest bowiem w skrytości ducha zbyt niespokojna i drażliwa, żeby jeszcze brać na siebie rozterki i niepokoje partnera.